Istorijat izvorišta vode

Još u rimsko doba na lokalitetu Bujanovačke Banje postojao je izvor tople vode i lekovito blato.
Neposredno pored izvora nalazi se, a i danas postoji, selo koje se zove Kraljeva kuća. Ime je dobilo po kući za odmor kralja Milutina koji je koristio blagodeti ovog izvora.
U tursko vreme se nazivala Karaman Banja (Crno blato). Pošto su se u njoj kaljužali bivoli, nazivana je i Bivol Banjom.
Neka vrsta blatnog jezera, nastala od izvora termomineralne vode usred ravnice ispred Bujanovca, vekovima je služila kao divlja banja.

U novije doba, naročito u letnjim mesecima, ljudi iz svih krajeva su dolazili da traže lek za kostobolju i kožna oboljenja. “Baruština” koja miriše na sumpor i mulj u isto vreme je bila i neugledna i čudesna. I deca i stari, bolesni i zdravi, a nije bilo neobično videti i stoku sa ostacima sasušenog blata na telu, uživali su u blagodetima tople mineralne vode.
Šezdesetih godina, zvanična medicina je banjsko lečenje smatrala nadri lekarstvom.
Pomnijim ispitivanjem sedamdesetih godina prošlog veka potvrđena su izuzetna svojstva te vode i visokomineralizovanog blata,  nakon čega je sagrađena velika, savremena banja. Oko nje je odmah niklo i veliko naselje ispred Bujanovca.
Voda je počela efikasnije i kvalitetnije da se koristi od 1975. godine kada su izgrađena dva zatvorena bazena u sastavu Doma zdravlja u Bujanovcu. Godine 1984. na Rakovačkoj ledini sagrađen je savremeni Zavod za prevenciju, lečenje i rehabilitaciju invalidnosti “Vrelo”.
 

Glavne analize obavljene su u eminentnim institucijama u Čehoslovačkoj i Institutu u Karlovim Varima, Institutu “Slovakoterme” iz Bratislave pri Banji Pjestani I Francuskoj Banji “Viši”.

Kraljevsko lekarsko društvo Velike Britanije svrstalo je Bujanovačku Banju među tri najznačajnije u Evropi, a da je reč o prirodnom lečilištu bez premca, govori sertifikat medicinskih centara u Londonu i Frankfurtu. Danas ispravnost bujanovačke vode prati institut “BATUT” u Beogradu.